Pazartesi bildiğimiz üzere kamu çalışanları yüzde 11.54’lük maaş zammı ve artan vergiler nedeniyle 1 günlük iş bırakma eylemindeydi…

Ama iş bırakıp evde geçirmediler günlerini. Zira amaçları seslerini duyurmaktı.

Ve geçen hafta itibari ile birçok memur sendikası sabahlara kadar süren istişareler ve hazırlık sürecinden sonra ve tahminlerin çok üstünde bir katılımla pazartesi sabahı Fomara Meydanında toplanarak Kent Meydanına doğru yürümeye başladılar. Birleşik Kamu-İş, KESK, ASİM-SEN, BASK, Hür-Sen’e bağlı bazı sendikaların bulunduğu yürüyüşte CHP’li vekillerden Kayıhan Pala, Orhan Sarıbal, CHP İl-İlçe yönetim kademesinden isimler, partililer, bazı emekli ve işçi sendikaları da kamu çalışanlarına destek olmak için yanlarında yer aldılar.

1 Mayıs kutlamalarını çağrıştıran kalabalığın enerjisi soğuk ve yağışlı havaya rağmen muhteşemdi diyebilirim.

Sloganlar ve izleyen vatandaşların tezahüratları eşliğinde gerçekleşen yürüyüş, maaş zamları ve vergileri protesto etmek amacıyla tam tamına 11.54’te Kent Meydanında tamamlanarak sendika temsilcilerinin konuşmaları ile devam etti.

Ve tabii ki mitinge katılanların sıkça ve yüksek sesle attıkları sloganlar, ıslık sesleri de motivasyonu iyiden iyiye arttırıyordu…

…

Kamu çalışanları da tıpkı birçoğumuz gibi ekonominin olumsuz gidişatının hayatlarına fazlasıyla yansımasından,
Çözüm olur diye bekledikleri maaş artışının tam bir hüsran olarak ellerine verilmesinden dolayı bıkkınlık ve kızgınlık içindeydiler.

Konuştuğum BÜRO-İŞ Sendika temsilcisi;
“Artık susmayacağız! Maaş zamlarının açıklandığı gün sendikalar olarak kendi bünyemizde yaptığımız basın açıklamasıyla tepkimizi dile getirsek de bu şekilde dikkate alınmadığımızı anladık.
Bu nedenle tepkimizi artık meydanlarda ve hep beraber yüksek sesle göstereceğiz.
Ve duyması gerekenler duyana kadar da devam edeceğiz!” diyordu…

Konuşmalarda ortak sorunlar dile getiriliyordu. Ve bunlar sadece kamu çalışanlarını değil tümümüzü yıldıran, çaresizliğe iten, günden güne altında ezildiğimiz mühim mevzulardı.

Hatta 2000’li yıllara geldiğimiz bu zamanda milyonlarca yıl öncesi yaşam mantığıyla sadece beslenme ve barınma ihtiyaçlarımıza yönelik mücadeleye indirgenmiş hayatlarımızın sorgulanmasıydı da…

Sırayla söz alan temsilcilerden HÜR-SEN Konfederasyonu Temsilcisi Selahattin Gürses:
“2025 yılı için yıllık zam oranı, bize hükümetin kemer sıkmayı çoktan geçtiğini emekçinin boğazını sıkma eylemine geldiğimizi gösteriyor. Emeklilerimiz açlık sınırı maaşıyla temel gereksinimlerini karşılamanın altında…” derken,

Birleşik Kamu-İş Konfederasyonu adına konuşan il temsilcisi Reha Çiftçi,
“Bugün kamu emekçileri, barınabilmek için öğrenci evlerini aratmayacak şekilde ortak yaşam alanları kurmaya mecbur bırakılmıştır. Bu, yalnızca kamu emekçilerinin değil, toplumun her kesiminin mücadelesidir. Taleplerimiz karşılanmazsa genel grev dahil tüm eylem seçeneklerini kullanacağız!” diyordu.

KESK adına ise Uğur Üçöz;
“Vergi yükü emekçilerin sırtına yıkılırken, zenginlerin borçları bir bir siliniyor. Kamu kaynakları, yandaş projelere aktarılıyor. Bu adaletsiz düzenin bedelini neden sadece emekçiler ödüyor?” diyerek tepkilerini dile getiriyorlardı.

Ve haklı taleplerini bir bir sıraladılar:

• Ancak en düşük memur maaşına %100 zam yapılmasıyla insan onuruna yaraşır asgari bir ücret seviyesine ulaşılacaktır.
• Asgari ücret, işçi sendikaları ve konfederasyonlarının söz sahibi olduğu bir komisyon tarafından belirlenmelidir.
• Kadın emekçilerin üretim sürecine eşit koşullarda katılabilmesi için iş yerlerinde ücretsiz kreşler açılmalıdır. Bu adım, yalnızca kadınların ekonomik özgürlüklerine katkı sağlamakla kalmayacak, aynı zamanda toplumsal cinsiyet eşitliği mücadelesine de güç kazandıracaktır.
• Halkın sırtına yüklenen adaletsiz vergiler, emekçinin alınterine yapılan açık bir gasp haline gelmiştir. Vergi adaleti sağlanmalı, ücretli çalışanların vergi dilimi %15’e sabitlenmeli, temel ihtiyaçlara uygulanan dolaylı vergiler kaldırılmalıdır.
• Yandaş sendikaların refah payı talebine karşı, gerçek bir toplu sözleşme mutabakatı sağlanmalıdır. Alacağımız her zam taban aylığımıza ve emekliliğimize yansıtılmalıdır.
• İşverenin güdümünde olmayan, bağımsız kamu emekçileri konfederasyonlarının söz sahibi olduğu bir toplu sözleşme sistemi şarttır!
• Eşit işe eşit ücret talebimizden asla vazgeçmeyeceğiz!
• Kamu kurumlarındaki mülakat uygulamasına son verilerek liyakatin esas alındığı bir sistem kurulmalıdır.

Devamında ise;

“Artık sessiz kalma zamanı değildir.
Bugün üretimden gelen gücümüzü kullanarak, 1 günlük iş bırakma eylemini gerçekleştiriyoruz. Bu yalnızca kamu emekçilerinin değil, toplumun her kesiminin mücadelesidir. Bu mücadele; insanca bir yaşam, adil bir gelir dağılımı ve halkın refahını önceleyen bir düzen içindir.

Hep birlikte sesimizi yükseltelim!
Bu burada bitmeyecektir. Taleplerimizin dikkate alınmaması durumunda tüm emekçiler ile genel grevin örgütlenme sürecinde etkili olacağımızı kamuoyuna buradan ilan ediyoruz!” diyerek açıklamalarını tamamladılar.
…
Bu arada mitinge CHP dışında diğer siyasi partilerden kimsenin katılmaması da aslında oldukça ilginçti.

Zira mevzu, siyasi görüş farklılıklarıyla alakalı bir durum olmadığı gibi farklı görüşlerden bazı sendikalar da el ele mücadele etmek amacıyla aynı meydandaydı.

Üstelik iktidarın halkı mağdur eden politikalarına ve kararlarına karşı kimseyi ayrıştırmadan vatandaşın yanında olmak muhalefet partilerinin tümünün sorumluluğu sayılmaz mıydı?