Ne yaparsak yapalım 365 gün altı saat bittiğinde acısıyla tatlısıyla uğurluyoruz yılları…

Aslolan ise yeni gelen yıla umutla bakabilmek…

Ancak içinde bulunduğumuz zaman dilimi düşünüldüğünde,geride bıraktığımız son 5-10 yılı umudun zerresiyle dahi kapatamadığımızdan olsa gerek çok daha eski günleri her geçen yıl daha da özler olduk.

Hatırlarsanız 2024 yılı için “emekliler yılı” olacak deyip en ucuzundan bir umut satılmıştı almaya çoktan hazır bu ülkenin emektarlarına!

Pamuklar içinde saklayıp o umudu yılın son günlerine kadar özenle korumuştu emeklilerimiz de…

Yine ülkenin çoğu asgari düzeyde ve yine birçoğu asgari ücretle geçinen çalışanı,

Bir yıl boyunca gram zam almayıp sabırsızlıkla alacağı müjdeyi beklerken,enflasyonun ezip geçtiği yüzde 30’luk zammı görünce umudunu koruyabilmesi hiç kolay olmamıştı…

Hele ki dengeler iyice allak bullak olmuşsa!

Emekli ve işçiye reva görülen sözde maaşı, emeksiz ve zahmetsizce bir restoranda akşam yemeğine meze yapabiliyorsa bir kesim,

Ve paranın gücüyle tek kitap okumamış çocuklarının uçuk kaçık mezuniyet fotoğraflarını paylaşarak altına lüks arabalar çekebiliyorsa,

Cüzdanı dolu; kültür, zeka, donanım yoksulu yetiştirilen yavrucaklarını binlere pir yapıp üstüne bir de hipnoz edilmişlere alkışlatıyorsa,

Lakin diğer taraftan gecesini gündüzüne katıp üniversiteyi en zor koşullarda okuyup işsiz kalan, atanamayan, atansa da hakkını alamayan,

Kültürüyle, eğitimiyle, zekasıyla geleceğimizin umudu bu gençlerin konuşmakla susmak arasında bocalatıldığı bir zamanda umut dolu olmak hiç kolay değil!

Ve bugün her dört çocuktan birinin okula aç gittiği,

Eğitim ve öğretimi en iyi şartlarda vermekle yükümlü devlet okullarının idarecileri; velilerden toplanan üç kuruş aidatla temizliği, bakımı halletmeye çalışırken en mühimi öğrenci güvenliğini boş vermek durumunda bırakılmışsa,
Ve bu ülkenin güzel yüzlü çocukları,dürüst gençleri umudu başka ülkelerde arar olmuşsa bizlerin hala umuttan bahsetmesi çok zor!

Akabinde nasıl olacağı hala açıklık getirilemeyen “çözüm sürecine” odaklandırmaya çalışırken bizleri birileri, “çözülme süreci”nin başladığı toplumu görmeleri, anlamaları da imkansız gibi…
…

Umutlarını içine gömen vatandaşı bu çıkmazdan kurtaracak, sorunlarına çözüm bulacak tek merci ise konumu ve sorumluluğu gereği, haliyle ana muhalefet partisidir.

Hani her girişimlerinde kafaları karıştırılan,
“Canım dur sen, öyle kırılma hemen” sözlerine kanmaları beklenen,

“Dur sen hele! bekamız için önceliklerimize destek ol” deyip vatandaşın asıl sorunlarına eğilmelerini mahcubiyet olarak algılatılan,

Yereldeki galibiyetlerine belediye borçlarıyla aba altından sopa gösterilerek yıldırmaya çalışılan,

Zaman zaman parti içi meselelerine müdahale hakkını bulup,zaman kazanmalarına vesile ettikleri ana muhalefet;

Şu saatten sonra kolları sıvayıp manipülasyonlara taviz vermeden tam gaz vatandaşın sorunlarına odaklanması gerek!

Mevcut durumumuz çoğumuz için pek iç açıcı olmasa da muhalefetin başarısının devamı için aslında mis gibi bir zemin olduğu muhakkak!

Vatandaşın sesini duyurabildiği kadar,

Sorunlarına çözüm ürettiği kadar,

Hayal kırıklıkları ile sinmiş vatandaşın cesur yüreği olduğu kadar,

Sözünü dinlettiği,vatandaşın sıkıntılarını iktidarın ciddiye almasını sağladığı ve mecbur bırakabildiği kadar,

Ve erken seçimin gündemden düşmesine izin vermediği sürece vatandaşa umut olacaktır…

Kim bilir belki yüreğimize gömdüğümüz umutlarımız, hayallerimiz de tekrar yeşerecektir böylelikle,

Ve emeklilerin, asgari ücretlinin, gençlerin, atanamayanların, hakkını alamayanların velhasıl cümlemizin ve gerçekten bu kez refah yılı olur belki de…